Bu yıl Türkiye’de 1 Mayıs’ın yüzüncü yılını kutluyoruz. Bundan yüzyıl önce Türkiye’de ilk 1 Mayıs, 1909’da Selanik’te ve Üsküp’te kutlandı. 1909’da kadın ve erkek emekçilerin birlikte yürüdüğü gösterilerdeki temel taleplere baktığımızda kimi taleplerin bugün de sıcaklığını görmek bir yandan üzücü. 1909’da “aynı ülkede yaşayan ve her birinin ayrı dili, kültürü, edebiyatı, göreneği ve nitelikleri olan çeşitli milliyetlerden oluşmaktadır...”denerek bu farklılıkların bir arada, eşit ve kardeşçe yaşamasını sağlayacak bir toplumsal düzen talep ediliyor. Öte yandan bugün de özlemlerimizi yansıtan bu talebin bu topraklarda ne kadar köklü bir geleneği temsil ettiğini görmek de insana övünç veriyor.
1 Mayıs Türkiye’de 100 yıllık tarihi boyunca baskılara, saldırılara, cinayet ve katliamlara sahne olmuştur. Ama emekçilerin 1 Mayıs’a sahip çıkması, her 1 Mayıs’ta olağanüstü koşullara rağmen kendilerini ortaya koymaları engellenememiştir. 1 Mayıs Türkiye’de kendi geleneğini yaratmıştır. Kuşkusuz bu geleneğin yaratılması süreci emekçiler için ağır bedellere mâl olmuştur.